Help mijn kind wil niet slapen!

De scholen zijn weer begonnen, de vakantie is weer voorbij. Jammer want even ons eigen programma draaien was fijn en terug in het gareel is weer even wennen.

Mijn oudste kreeg misschien hierdoor gisteravond ineens de kriebels, ze kwam maar niet in slaap en zo vond ik haar dronken van de slaap en in lichte paniek op onze overloop. Mijn meisje zo moe en toch vechtend tegen de slaap. 'Oh nee niet nu, alsjeblieft zeg schreeuwt alles in mij op zo'n moment', daar gaat mijn avondje bank hangen. "Mag ik in jouw bed, mam?" Tuurlijk mag dat dan, maar het is niet echt dat dit helpt of zo, dus na een kwartier draaien, zuchten en steunen zijn we maar samen in haar bed gaan liggen. "Mama ik kan niet slapen en dan ben ik morgen kapot moe." Ik kijk naar haar gezichtje en zie haar wanhoop. Ineens weet ik weer hoe ik me voelde als kind wanneer ik maar niet in slaap kwam. Ik dwaalde vroeger ook in mijn badjas midden in de nacht op de overloop. Deur open, licht aan op de gang, papa en mama die mopperden want die wilde zelf ook slapen, bij hen op de kamer op een matrasje ernaast.., ja die hadden een lange weg te gaan met mijn slapeloosheid. Soms zo merkte ik gisteravond maar weer eens, helpt het juist om tegen al je gevoelens of gedachten in met de stroom mee te varen. Ik telde, ondertussen denkend aan mijn eigen kindertijd, imaginary sneeuwvlokken met mijn dochter, deed ontspanningsoefeningen, hield haar vast en streelde haar haren, het hielp haar niet. En toen wist ik het ineens weer, het mag er zijn die slapeloosheid.

"Lieverd, het is ook helemaal niet fijn dat je niet kunt slapen, maar je er druk over maken helpt je nu niet. Wakker en Slaap zijn aan het vechten en daar word je alleen maar onrustig van". Dus zeiden we samen tegen Wakker dankjewel dat je er was en morgen ben je weer welkom, maar nu is de beurt aan Slaap om te zorgen voor mij. Natuurlijk gaf Wakker zich niet zomaar gewonnen, maar wij hielden samen vol en zeiden steeds wanneer haar lijfje vocht tegen Wakker, dat hij bedankt werd, maar dat hij nu weg moest gaan en dat hij pas morgen weer welkom was. Mijn dochter haar lijfje ontspande zich meer en meer en zo viel ze om 22.15 u uiteindelijk rustig in slaap, heerlijk onder oma's wollen deken. Wat ik me bedacht en wat ik graag wil delen in deze blog, is dat ik me realiseerde dat soms juist dat nodig is waar ik geen zin in heb. Nabijheid was wat mijn dochter zocht, terwijl ik vaak ook zeg en nu is het klaar we gaan gewoon slapen. Het verstaan van haar lichaamstaal, haar gevoelens of emoties tastbaar maken door begrijpelijke metaforen te gebruiken en het toelaten van dat wat er is. Het was een lesje in het omgaan met tegenstrijdigheden. Ik hoop dat zij leert van mij, dat wanneer je gevoelens je in de weg zitten je ze ook kunt omarmen, bedank ze en zeg dat ze nu niet nodig zijn. Het is misschien een beetje raar in het begin, maar ik ben benieuwd wie deze tip ook gaat inzetten en welke ervaringen jullie opdoen. Ik zie jullie reacties graag tegemoet.

#creativiteit #slapeloosheid #erkenning #tegenstrijdig #welbevinden #coaching #pedagogischklimaat

Featured Posts
Posts Are Coming Soon
Stay tuned...
Recent Posts
Archive
Search By Tags
No tags yet.
Follow Us